மீசாலை

இந்து மாவாரியின் நித்திலமென வர்ணிக்கப்படும் இலங்கையின் ஈழமணித் திருநாட்டில் தலையாய யாழ்ப்பாணத்திற்குக் கிழக்கே உள்ள தென்மராட்சியில் நடுநாயகமாக இருப்பது மீசாலை.

பாண்டித்யம் குறைவு பண்பு மிகுதி

ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் தெற்கு வடக்காகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்த இவ்வூர், இப்பொழுது வடக்கு, கிழக்கு, மேற்காகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. வடக்கே கொடிகாமம் – திருவாரம் – மந்துவிலையும், கிழக்கே அல்லாரையையும், தெற்கே சாவகச்சேரியையும், மேற்கே மட்டுவில் – சரசாலையையும் தனது அயற்கிராமமாகக் கொண்டுள்ளது. மீசாலை வடக்கில் கல்லடிவெட்டை, வேம்பிராய் என இரு சிற்றூர்கள் உண்டு. கல்லடி வெட்டை கல்நிலமாக உள்ளது. மீசாலை தென்கிழக்கில் கொக்கட்டியங்காடு என ஒரு பகுதி உண்டு. வரணி – சாவகச்சேரி டச்சு வீதி, புத்தூர் – மீசாலை வீதி, கண்டி – யாழ்ப்பாணம் நெடுஞ்சாலை, மீசாலை – கச்சாய் வீதி ஆகிய பெருந்தெருக்களாகும். இவைகளை இணைக்கும் பல குறுக்கு வீதிகளும் உள்ளன. சங்கிலியனின் ஆட்சிக்கும் மீசாலைக்கும் தொடர்பு இருப்பதாகக் கதைகள் உண்டு. அவை ஆய்வு செய்யப்படுகின்றன.
ஏறத்தாழ 1250 குடும்பங்களைக் கொண்ட இக்கிராமத்தில் 5000 மக்கள் வரை வாழ்கின்றனர். எழுத்தறிவு இல்லாதவர்கள் உண்டெனினும் அனுபவ அறிவு நிறைந்துள்ளனர். கல்வியில் பாண்டித்தியம் அடைந்தோர் குறைவென்றாலும் பள்ளி சென்றவர்கள் தொகை அதிகமாகும். பயபக்தியோடு பழகிடும் பண்பாட்டுடன் பகட்டு அதிகம் இல்லாத எளிமை மிக்க மக்கள் வாழும் ஊர் மீசாலை.
வீதிகளில் சுமைதாங்கியும் ஊரணிகளும் உண்டு. சுமை கூடியவர்கள் சுமைதாங்கியில் சுமையை இறக்கி ஆறுதலடைவார்கள். நீர்நிலை இல்லாதவர்கள் நீர் எடுக்க ஊரணியாகிய கிணறும் கால்நடைகள் நீர் அருந்தக் கேணி, குளங்களும் உதவும். ஆங்கிலேயர் காலத்தில் அதிகாரிகள் வந்த குதிரைவண்டிகள் தங்கிய இடங்களும் சில சந்திப்புக்களும் உண்டு. முச்சந்தி வேம்பிராய்ச் சந்தி, கேணியடிச் சந்தி, வாகையடிச் சந்தி, ஐயா கடையடிச்சந்தி, அல்லாரைச் சந்தி, மீசாலைச் சந்தி ஆகியனவாகும். மீசாலை கிழக்கில் கொக்கட்டியங்காடு என ஒரு குறிச்சியும் உண்டு.
இது வசதிகள் குறைந்த கிராமமும் அல்ல, வசதி கூடிய நகரமும் அல்ல. உப தபாற்கந்தோர், சிறிய புகையிரத நிலையம், மையப் பகுதியில் மின்சாரம், பேரூந்து தரிப்பு நிலையங்கள் உண்டு. யாழ்ப்பாண – கண்டி வீதியால் பொதுவாக எல்லாப் பேரூந்துகளும் புத்தூர் – மீசாலை வீதியால் காலை மாலை மதியம் என ஒன்றும் எனப் பேரூந்துகள் ஓடும். போக்குவரத்துக்காக ஒன்றரைக் கிலோ மீற்றர் தூரம் நடக்க வேண்டி வரலாம்.
விதையில் வண்டிருக்கும் செம்பாட்டான் பழம்

மீசாலை என்பது மீன்சாலை குறுகி மீசாலை ஆனதென்றும் மாசாலை என்றதில் அரவு மகரத்தின் மேலேறி ய மாற்றத்தால் மீசாலை என்று வந்ததென்றும் கதைகள் உண்டு. ஆதாரம் பெரிதாக ஒன்றுமில்லை. மீசாலை கிழக்கில் மீன்பிடித் தொழிலை மேற்கொள்பவர்கள் உண்டு. அக்கிராமத்தில் ஊர் மாமரங்கள் பல இருந்தன. பல மிக இனிப்பானவை, சில புளிப்பானவை, பெரிய கமுகம்பாக்களவு பழங்கள் உடையனவும் உண்டு. அவற்றை அரிந்து உண்ணாது சூப்பி உண்பார்கள். கூடுதலாக சிறுவர்கள் சூப்பித்தான் உண்பார்கள். வெளியூரவர் யாருக்கோ புளிப்பானது ஒன்று கிடைத்துவிட்டது. புளிச்சல் மாங்கொட்டை சூப்பிகள் என ஒரு பகிடிப் பெயரும் மீசாலை மக்களுக்கு உண்டு. காலம் மாறுகிறதும் ஊர் மாமரங்கள் பொதுவாக எதுவுமில்லை. அந்த இடங்களில் இப்பொழுது கறுத்தைக் கொழும்பான், வெள்ளைக் கொழும்பான், அம்பலவி, விலாட், பாண்டி, கழகட்டி, செம்பாட்டான், நவக்கிரி, பச்சைத்தின்னி, சேலம் எனப் பல இனங்கள் வந்துள்ளன. இதில் செம்பாட்டான் மட்டுந்தான் பழைய ஊர்ப்பழத்தை நினைவுபடுத்தும், இதன் உருசி அலாதியானது, சிவப்புப்பழம், ஆனால் விதையில் வண்டிருக்கும், வெட்டும்போது வண்டு வெளிவரும் மற்றும் பலா, தென்னை, பனை, வாழை, முருங்கை, எலுமிச்சை, தோடை போன்றனவும் உண்டு.