பீதாம்பரப் புலவர்

இவர் நீர்வேலியில் 1819 ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். தந்தையார் பெயர் சண்முகம்பிள்ளை. இவர் இருபாலைச் சேனாதிராச முதலியாரிடங் கல்வி கற்றவர். மறைசைக் கலம்பகம், மறைசைத் திருப்புகழ், நீர்வை வெண்பா, வல்லிபுரநாதர் பதிகம் என்பன இவரியற்றிய பிரபந்தங்கள்.

வல்லிபுரநாதர் பதிகம்

தேமேவு மாலயன் றேடியுங் காணாத
சிற்பாற் குரியமலையைத்
தேரா தகந்தைகொடு பாரோ டெடுத்திடுஞ்
செப்பரிய திறனிருதனைப்
பூமேவு சுரரசுரர் பொற்பொடு துதிக்கவே
பூவைகுல திலகனாகிப்
போரகத் திருபது சிரங்களு முருண்டிடப்
பொருதபுய பலராமனே
கார்மே வரங்கம் பொருந்துகா குத்தனே
காமனைப் பெற்றகண்ணா
காசினி விசும்பங்கி கமலமா லானவா
கம்பேறு கையினானே
மாமேவு முல்லைசெறி மார்பமே மாயனே
மகிழ்வினட னென்னையாள்வாய்
வல்லிபுர நகர்வாச வல்லிநிக ரிடைவனச
வல்லிமகிழ் நேயமாலே.

மறைசைக் கலம்பம்

இரங்கல்

மேவுகலை மானை விழைவோ டிடம்வைத்து
வாவுமலை மானைமுடி வைத்தவா-காவகமேல்
வந்துவழங் கும்மறைசை வானவா வாழ்த்தெனக்கு
வந்துவழங் குன்றான் மலர்.

தவம்

கான்மருக் குழலைக் கனிவுறு மகவைக்
கனத்தினைத் தனத்தினைக் கருதும்
பான்மையை யகற்றிப் பிறப்பினை யிறப்பைப்
பணித்துவான் பரகதி பெறுவீர்
நான்மறை யவனை மாயனைப் படைத்த
நாதனைப் போதனை நயந்த
மானூறு கரனைப் பரனைமா மறைசை
வாசனை யீசனைத் தொழுமே.

அம்மானை

மேலோர் புகழ்மறைசை மேவெம்பி ரான்வடிவம்
மாலார் கலையணிவின் மானாக மம்மானை
மாலார் கலையணிவின் மானாக மாமாகில்
மாலார்ந்து பண்டுவன மருவினதே னம்மானை
வனத்தினிடை மருவினதும் வான்கருணை யம்மானை.

மேனம றைப்பதி கொண்டீரே
மெய்யிலர் தம்மக மண்டீரே
வானலை தன்னை விளித்தீரே
மருமலர் மாலை யளித்தீரேற்
கானம ருங்குழ னோகாதே
கனவு மரும்பகை யாகாதே
வானில வும்பகை செய்யாதே
மாவுல கும்வசை வையாதே.

சிந்து

புன்ப வந்தொலைத் தாண்டரு ளீசர்வாழ்
பொன்ம லிந்தம றைநகர்ச் சித்தரே
மின்பு றும்மணிக் கன்னல்வில் வாங்கிடு
மேந்த லுக்கயம் பொற்சுக மாக்கினோம்
வன்பு றும்மயி லூர்கந்த வேளுக்கு
மருவத் தாரமுன் மாதங்க மாக்கினோ
மன்பு றுங்கரி யோனுக்குந் தாரம்பொன்
னாக்கி னோஞ்சித் தளவில வண்ணமே.

காலம்

மின்னிமுகில் கறுத்தலரம் பெய்கின்ற காலம்
வேனில்வேள் கறுத்தலரம் பெய்கின்ற காலம
பொன்னிதழி லளியுறவம் பலர்மலருங் காலம்
பூவையர்க டுன்புறவம் பலர்மலருங் காலந்
தென்மலக் தென்றறெரு மரத்தியங்குங் காலந்
தெரிவையர்ஞ் சிந்தைதெரு மரத்தியங்குங் கால
மன்னவயல் சூழ்மறைசை யத்தரணி நாட்டி
லன்பர்பொருட் கேகியின்னு மணைதலிலாக் காலம்.

புலம்பல்

வாங்குங் கனல்கொள் செங்கையினாள்
மருவுந் தினமுஞ் செங்கையினான்
வன்னிக் கோலத் திசையுடையான்
வயங்குங் கோலத் திசையுடையா
னோங்கும் புரத்தை நேர்மலைந்தா
னொளிர்செக் கரிந்து நேர்மலைந்தா
னுமைமான் பிரியா துறைபதியா
னுயர்மா மறைசை யுறைபதியான்
றேங்குஞ் žரைக் கண்டேனே
சிறந்த பாயற் கண்டேனே
சேலு லாவு மறியலையே
செப்பென் றுயர மறியலையே
தூங்கு நாரைக் குஞ்சினமே
சொல்லென் னயலார்க் குஞ்சினமே
தூது போமங் கிருந்தத்தையே
சொல்லி வாரு மிருந்தத்தையே.

இரங்கல்

தார மிஞ்சும் வேலையே -கோர மிஞ்சு மாலையே
தார்நி றைந்த கண்டலே-நீர்மு கந்த கொண்டலே
யூரு நந்தி னங்களே-தேரும வந்த னங்களே
யுப்ப மைந்த கானலே-வெப்ப மைந்த பானலே
காரு றும்புன் னாகமே – வாரு றுஞ்சுன் னாகமே
கஞ்ச வாவி மறைசையார்-வஞ்ச நெஞ்ச லுறைசெயா
ரார மார்பி லதனமு-மீர மாரும வதனமு
மந்தி வண்ண மேனியுஞ்-சிந்தை கொண்டு போனவே.

மறைசைத் திருப்புகழ்

காப்பு

ஆதிசதுர் வேதமல ரன்றிறையா நின்றிறைஞ்சு
வேதவன நாதனடி மெய்ப்புகழ் – ஓதியிடப்
போதகநே ரானனே பூரணனே வீரகத்திச்
சேதகனே போதருளைச் செய்.

நூல்

கடலினா னுக்குமக் கமலயோ னிக்குமெக்
கடவுளோ ருக்குமெட் டரிதாகிக்
ககனமே லுற்றழற் கிரியதாம வித்தகக்
கடவுண்மா ணிக்கமெய்க் கதிர்காலும்

படவரா வுற்றபொற் புயதரா பச்சைமெய்ப்
பரைகொள்பா கத்ததற் பரநாதா
பருகன்மேன் மைத்திருப் புகழையோ தற்குமெய்ப்
பரமஞா னத்தையெற் கருள்வாயே

கடிகொள்பூ கத்தினிற் கயல்கள்பாய் சித்திரக்
கழனிவே தப்புரத் தறைவோனே
கலபநீ லச்சமத் துறுமயூ ரத்தினைக்
கடம்புவே லத்தனைத் தரநாதா

தடவின்மே ருச்சரா சனமுளா யுற்புதா
சமர்செய்கூ ருற்றமுத் தலைவேலா
சடையினா கத்தனிக் தவளபா திப்பனிச்
சசியைமேல் வைத்தமெய்ப் பெருமானே

விதியின்முறை விரதமன தொன்றில னன்றில
னுனதுசின கரமும்வலம் வந்தில னன்பிலன்
விரவுமுன தடியர்தமை யண்டிலன் றொண்டிலன் வினையேனான்
சிதிதமணி யணிபவரி னண்புறும் பண்பில
னனுதினமு முனதெழுத் தஞ்சுநெஞ் சங்கொளும்
விழைவுமில னுததிமுர சங்கொளுஞ் செங்கயற் கொடிவீர

மதனன்வீடு கணையின்மிக நொந்துநொந் தந்தியும்
பொதியமலை யுதவுசிறு தென்றலும் மன்றிலு
மகரசல நிதிபருகு மங்குலுங் கங்குலும் வலிதாவ

மயிலனைய வியன்மகளிர் மந்திரஞ் சென்றுசென்
றனவரத மயலுழன் றின்பெனுந் துன்பிலென்
மனமெலிவு குறையும்வம் வந்துகந் துன்பத் தருவாயே

கதிகொளலை கடலனைய மஞ்சனுங் கஞ்சனுங்
கநகநக றுறைகரிய சந்தனு நொந்துளங்
கவலையுற வுனதடிக டஞ்சமென் றஞ்சிவந் தணைபோதே

கடியகொடு விடமதனை யுண்டுகண் டங்கொளுங்
கருணைசெறி பகவமிகு சுந்தரங் கொண்டிடுங்
களபமிர்க மதபுளக கொங்கைமின் னஙகயற் கணிபாகா

கொதிகொள்கடு வுடையவர வங்களுங் கங்கையு
முருகுமிழ்பொன் னிறமருவு கொன்றையுந் தும்பையுங்
குணமிலகு குழலிவெண் டிங்களுங் கொண்டசெஞ் சடைநாதா

கொடியதிற னிசிசரரை வென்றுகுன் றந்தெறுங்
குமரனைமுன் னுதவுபர சந்ததஞ் சுந்தரங்
குலவுமறை நகரிலுறை யும்பருங் கும்பிடும் பெருமானே

கட்டு மளகமெய் வனமோ கனமோ
சித்ர மிகுநுதல் சிலையோ கலையோ
கற்றை மிகுமுக மதியோ மரையோ கமுதூறல்

கக்கு மொழியியல் குயிலோ மயிலோ
துய்க்கு மிதழொளிர் துகிரோ கனியோ
கத்து கடலுறு கடுவோ வடுவோ விழிமேலாம்

வட்ட வினமுலை மலையோ வலையோ
வெய்க்கு மிடையது கொடியோ துடியோ
வட்ட வரையர சிலையோ வரவோ வெனமாலே

வைக்கு மெளியன்வல் வினைநீங் கிடவே
சித்தி செறியுமெய் யுணர்வோங் கிடவே
வச்ர மலைக ளொருபாங் குறவந் தருள்வாயே

துட்ட நிசிசர னுயிர்மாண் டிடவே
யிட்ட முளசுரர் சிறைமீண் டிடவே
றொட்ட வறுமுக பெருமான் றனையீந் தருள்வோனே

சுத்த மலரயன் றிருமா தவனா
கத்தன் முதலிய விமையோர் தொழவே
துப்பின் வருகடல் விடமார்க் தருடேங் கியதேவா

அட்ட திசையுடை யரனே பரனே
சிட்டர் பரவுமுக் கணனே குணனே
யக்க வடமணி யமலா நிமலா வடமாரு

மத்தி யுரியவைம் முகவா பகவா
மத்த நதிமதிச் சடையா விடையா
வத்த மிகுமறை நகர்மீ தினில்வாழ் பெருமானே

மருவு நிழலினு மலரணி குழலினு
மதுர முளகனி மொழியினும் விழியினு
மகிழ்வு பெறுநடை வகையினு நகையினும் வனமேவும்

வனச முகுழன முலையினு நிலையினு
மதுர விதழினு மிடையினு முடையினு
மணிகொள் பணியினு மணியினு மனமிக மயலாகி

உருகி யவரொடு பகிடிமுன் னிடுகினு
முரைசெய் பணிவிடை புரிகினும் விதிமுறை
புளது தவறினு மலரணை மிசையுறு மனுராக

வுததி படியினு மவர்ச மழியினு
முலகு புகழ்மறை நகருறை பகவவுன்
னுபய பதமலர் கனவிலு நனவிலு மறவேனே

கரிய கொடுவிட மறுகர வணிமணி
கதிகொ ணதிமதி யிதழியு மணிபுர
ககன வமரரு முனிவரு முணர்வுற வரியோனே

கனக பரிபுர பதவிதி தலையணி
கவினு மணிமலை யனபுய பலநல
கமலை மணமக னெனும்விடை கடவிய வொருநாதா

பருமை யுறுகட கரியுரி யுடையவ
பவள வுருவபொன் மரகத மலைமகள்
படிர புளகித மிர்கமத முலைமுக டுழுமார்பா
பகைகொ ணிசிர ருடல்பொடி படவிடு
பரம குருபர வரகர சுசிகர
பரவும் வகையெனை யருண்மறை நகருறை பெருமானே

தங்கும் புரிந்த சங்கொன் றுசெங்கை
தண்கொங் கைகொண்ட மடவார்பாற்
றஞ்சம் புகுநது கொஞ்சென் றணைந்து
தங்கும் புலன்கொள் விழனாயேன்

அங்கம் புணர்ந்த துன்பங் களிங்கு
மங்கும் பொருந்தி யலையாம
லங்கங் குவந்த புன்கண் மடங்க
வன்பொன் றுமின்ப மருள்வாயே

கொங்கொன் றுகொன்றை வெண்டிங் கள்கங்கை
கொண்டங் கிலங்கு சடையோனே
கொந்தின் குருந்து தங்கின் புனங்கொள்
குண்டம் பிறங்கு மலரூடே
சங்கம் புகுந்து கண்டுஞ் சுநன்மை
தங்கும் வளங்கொண் மறைநாடா
சந்தங் கொள்குன்ற மின்கண் டுகந்து
தன்பங் குகொண்ட பெரமானே

கனமலர் வைத்துக கமழ்ந்த குந்தள
கவினுறு பொட்டிட் டிலங்கு சந்திர
கதிர்முக வட்டத தமைந்து மென்குமிழ் மிசையேறிக்

கணநவ ரத்நத் துயர்ந்த பைங்குழை
தனிலடி வைத்துச் சிறநந்தி ருண்டுறு
கயலொடு பிணையைத் துரந்து பொங்கிரு கண்žறி

மனவினை யுற்றுப் புலந்த மங்கையர்
வனசம லர்ப்பொற் பதம்ப ணிந்தெழில்
வரிவளை கைக்கட் கலீன்க லீனென வனுராக

மருவுற வொத்துக் கலந்து கந்துள
முருகவ ணைத்துப் புணர்ந்து சந்தத
மருவினு நின்பொற் பதங்க ணெஞ்சினின் மறவேனே

புனமிசை யுற்றுத் திரிந்து புன்குற
மகள்புள கப்பொற் குரும்பை யன்பொடு
புணரறு முகனைத் துலங்க வன்றருள் புரிமேலோய்

புவனிசெ லுத்தித் தயங்கு சந்திர
கிரியைவ ளைத்துப் புரங்கொ ளண்டவர்
பொடிபட விட்டுக் களைந்த குங்கும புயவீரா

தினமுநி னைத்துப் பணிந்த வன்பர்க
ளுறுதுய ரத்தைக் கடிந்து சிந்தனை
செயும்வண முதவிப புரிந்து கொண்டருள் செகந்நாதா

தகழிமை யத்திற் செறிந்த சுந்தரி
கனதன வெற்பிற் கலந்த சுந்தர
திருமறை நகருட் சிறந்து தங்கிய பெருமானே

விருப்பந்தங் கிரத்தம்பொங் கரைப்புண்கொண் டுருக்கின்பம்
விளைக்கும்பெண் களைக்கண்டங் கவரோட
விழுப்பங்கொண் டவப்புண்டும் புணர்ப்புண்டும் பிணக்குண்டும்
விழிப்புண்டும் பழிப்புண்டும் விரையாகும்
திரப்பஞ்சாத் திரக்கந்தப் பனுக்குந்தென் றலுக்குந்தென்
மதிக்குந்நொந் துளத்தென்றுஞ் செயன்மாறிக்
திகைக்கும்புந் தியிற்பொங்குந் தியக்கஞ்சென் றிடற்குன்றன்
றிருக்கஞ்சப் பதத்தின்பந் தருவாயே

தருக்கும்விண் பதிக்கும்பங் கயற்குஞ்சங் கரிக்கும்மைங்
கரற்குந்திண் குகற்குந்தஞ் சமதானாய்
தடப்பொற்சந் திரக்குன்றங் குழைத்துந்தும் புரத்திற்சஞ்
சரிக்குந்தெவ் வரைக்கன்றுந் தனிவீரா
பரக்குந்தண் பணைக்கஞ்சம் பரிக்கும்வண் டிசைக்கம்பொன்
மயிற்சங்கந் நடிக்கும்பண் மறைக்காடா
பழிச்சும்வெம் புலிக்குஞ்செம் பணிக்கும்விண் ணளிக்குந்தன்
மலைப்பெண்பங் கினிற்றங்கும் பெருமானே

வாசநெ டுந்தெரு மீதுசெல் கின்றவர்
மாலடை யும்படி மயில்போலே
வாயிலி னின்றெழின் மார்பிலி ருந்திருடும்
வாசநெ கிழ்ந்திடும் வகைமாறி

பாசமி குந்திடு வாணிமொ ழிந்துறு
பார்வையெ னுங்கடு விடுவார்தம்
பாகமு கந்துசெல் லாசைத விர்ந்துப
ராவுற வந்துன தருடாராய்

ஈசபொ லங்கிரி மானைம ணந்திடு
மேகதி கம்பர வெரிகாலு
மீமந டம்புரி பாதவி டங்கமுன்
னீறினி ரஞ்சன விடையாளா

நேசமு டன்றசை வேடன்வ ழங்கிடு
நீர்மைய றிந்தருள் புரிநாதா
நீலமி லங்குசெய் வேதவ னஞ்செறி
நேரில்வ ரந்தரு பெருமானே

கீதமளி பாடுகின்ற žதமல ரேவுகின்ற
கேடின்மத னூருகின்ற சிறுகாலாற்
கேண்மதியி னான்மிகுந்த வாசையுடனேபுகுந்து
கீரமொழி மாதர்தங்கண் முலைமீதே

காதன்மிக வேபுணர்ந்துள் ளாதரவி னோடணைந்து
காலம்விட வேநினைந்து திரிவேனோ
காமர்மலை மேல்வளர்ந்த சாமளம தாமடந்தை
காரணயி னோடிசைந்த கதிர்மார்பா

நாதசிவ நீலகண்ட ஞானபர மாதிநம்ப
நாகவணி மேலணிந்த மகதேவா
நாகமுக னோடுமிந்த்ர நீலமயின் மீதுகந்து
நாளுமிவர் வானையன்று தருநாதா

வேதனரி நாடுகின்ற பாதமுடி மேவகண்ட
மேலவபொன் னேறிவர்ந்து வருவோனே
வேலையலை வீசுசங்கி னாரமலை யானிறைந்த
வேதவன மீதமர்ந்த பெருமானே